De Dordtse Petra Roelofs emigreerde ongeveer zeventien jaar geleden naar Amerika voor de liefde. Daar kreeg ze te maken met gevoelens van eenzaamheid. Ook oud-voetballer Oualid Khemili had op jonge leeftijd het gevoel alsof hij ‘op een onbewoond eiland zat’. Dit gevoel overviel hem nadat hij zijn vrienden en familie achterliet om zijn droom als voetballer na te jagen. Samen bundelen zij nu hun krachten tijdens de Week tegen Eenzaamheid. ‘Het is helemaal niet erg om af en toe eenzaam te zijn. Als je het maar wel weet te doorbreken.’

„Als je het onderwerp eenzaamheid hoort, denken mensen al gauw aan ouderen, terwijl het onder alle leeftijden voorkomt. Er wordt echter nauwelijks over gesproken; het is nog steeds taboe”, zegt Petra Roelofs (52), sociaal werker en eenzaamheidsspecialist. Oualid Khemili (44) vult haar aan: „Ouders willen vaak niet horen dat hun kind eenzaam is.”

Toch voelt bijna twee derde van alle jongeren zich eenzaam. Eén op de vier jongeren van 16 tot en met 25 jaar voelt zich zelfs erg eenzaam, blijkt uit cijfers van de Rijksoverheid.

Ik werd er niet gelukkig van, had weinig vrienden
~Oualid Khemili

Wie daarover mee kan praten is Khemili, oprichter van het Eenzaamheidsfonds en Stichting Bubbelvoetbal. Op 13-jarige leeftijd werd hij gescout door Espérance Sportive de Tunis, de topclub van Tunesië. „De status van die club valt in Tunesië te vergelijken met die van Ajax, Feyenoord of PSV in Nederland.”

Onbewoond eiland

Het was een zware tijd voor hem. ,,Ik zat helemaal alleen op een internaat. Alsof ik op een onbewoond eiland zat, zo voelde het. Het was een raar gevoel, alsof ik mezelf niet was”, zegt hij. Toen hij op zijn twintigste naar Nederland verhuisde, kwam die eenzaamheid opnieuw opspelen. ,,Alleen verhuisde ik dit keer naar een ander continent. Naar een land waar ik de taal, het weer en de cultuur niet kende. Alles was anders in Nederland en ik miste mijn familie. En dan kwam de druk om te presteren met voetbal daar nog bij.”

Het schrijven hielp me mezelf weer te vinden
~Petra Roelofs

Hij realiseerde zich dat het leven uit meer dingen bestond dan uit sport. ,,Als profvoetballer train je drie uur per dag en voor de rest heb je veel tijd. Ik werd er niet gelukkig van, had weinig vrienden. Ik dacht: is dit het nou?’’

De eenzaamheid leidde er toe dat zijn voetbalcarrière van korte duur was. Na een jaar bij VVV Venlo ging hij in 2003 de mode in. Tot hij een nieuwe roeping vond: in 2020 richtte hij het Eenzaamheidsfonds op. Met dit fonds heeft hij nog maar één doel voor ogen: eenzaamheid aanpakken. ,,Dat is hard nodig. Je ziet ook dat jongeren meer in sociaal isolement zijn gekomen sinds corona.”

Diezelfde doelstelling heeft de Dordtse Roelofs. Zij kreeg met eenzaamheid te maken nadat ze voor de liefde naar Amerika vertrok en haar relatie strandde. „Ik was helemaal op mezelf aangewezen, viel in een gat en raakte depressief. Ik wist destijds niet dat het eenzaamheid was, dat realiseerde ik me pas veel later”, vertelt ze.

Roelofs bleef nog wel een tijd in Amerika wonen en werkte op een kinderdagverblijf. „Een keer ving ik samen met de kinderen rupsjes in een netje om te kijken hoe ze tot vlinders zouden uitgroeien. In één avond ben ik toen ineens gaan schrijven, iets wat ik nooit eerder deed. Dat werkte helend. Het schrijven hielp me mezelf weer te vinden.”

Uiteindelijk moet je niet opgeven, doorzetten en er zelf wat aan doen
~Oualid Khemili

Dat resulteerde uiteindelijk in het prentenboek ‘De eenzame rups’, dat in 2018 gepubliceerd werd. Daarna startte Roelofs een opleiding tot eenzaamheidsspecialist. „Die eenzaamheid heeft me uiteindelijk dus veel gebracht; het hoort bij het leven en het is helemaal niet erg om af en toe eenzaam te zijn. Als je het maar wel weet te doorbreken. Inmiddels is ook wetenschappelijk onderzocht en bewezen dat je vroegtijdig dood kan gaan als gevolg van eenzaamheid.”

‘De eenzame rups’ transformeerde tot een kunstproject; in brugwachtershuisje De Draaibrug aan de Kalkhaven in Dordrecht exposeert Roelofs sinds 2021 het verhaal, en ook dat van anderen. „Het is een plek geworden waar mensen samenkomen en in gesprek gaan over eenzaamheid.”

Opblaasbare bal

Om op een speelse wijze aandacht te vestigen op de Week tegen Eenzaamheid, die loopt van 26 september tot en met 2 oktober, houdt Khemili op zondag 29 september een bubbelvoetbaltoernooi voor jongeren (waarbij je in een opblaasbare bal zit tijdens het voetballen, red.). Dit evenement vindt plaats bij sportclub SC Emma op het Halmaheiraplein, van 13.00 tot 16.00 uur, en wordt georganiseerd in samenwerking met verschillende lokale partijen.

Het valt Khemili op dat de digitale wereld kinderen en jong volwassenen sociaal dreigen te isoleren. ,,Nog maar één op de acht kinderen speelt buiten, vroeger was dat andersom. Wij streven ernaar hen uit hun digitale ‘bubbel’ te halen en weer verbinding te laten maken met leeftijdsgenoten in het ‘echte’ leven. Vaak wordt er gezegd dat sociale media ervoor zorgen dat we contact kunnen hebben met de hele wereld, dat is ook wel zo maar het maakt niet minder eenzaam.”

Volgens Khemili en Roelofs ligt de oplossing bij eenzaamheid uiteindelijk in jezelf. ,,Zo’n voetbaltoernooi neemt iemands eenzaamheid niet weg, maar het is wel een leuke manier om verbonden te zijn met mensen. Ik ben trots dat ik die periode in mijn leven heb meegemaakt. Het heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Uiteindelijk moet je niet opgeven, doorzetten en er zelf wat aan doen”, zegt Khemili.

Kijk voor het hele programma op: jebentnietalleen.nl/actueel/week-tegen-eenzaamheid-2024/

Bron: AD.nl, Tekst: Jacolijn Groesbeek. Foto’s: Jeffrey Groeneweg